Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Φούγκα για δύο ασύμμετρες φωνές...ασκήσεις αυτοσυγκέντρωσης


http://i700.photobucket.com/albums/ww7/Paniris/ellen_kandinsky.jpg

























Έψαχνε να βρει κάτι διασκεδαστικό και χρήσιμο συνάμα έτσι που να μη μένουν αναξιοποίητες οι ώρες του φροντιστηρίου.  Χωμένος στο τελευταίο θρανίο είχε εποπτεία όλης της τάξης και την άνεση –  ενώ οι συμμαθητές παρακολουθούσαν με θρησκευτική προσήλωση την μπουρδολογία των καθηγητών – να επιδοθεί απερίσπαστος στις μεταφυσικές του αναζητήσεις.
Στόχος υπ’ αριθμόν ένα, να απαλλαγεί από την ενοχλητική παρουσία του ομιλητή στον πίνακα. Η ιδέα, απλή στη σύλληψη και επίπονη στην υλοποίηση, δεν ήταν καινούργια. Την είχε δοκιμάσει - με μέτρια, είναι αλήθεια, αποτελέσματα - στο δημοτικό, τότε που ήθελε να εξουδετερώσει έναν αντιπαθητικό δάσκαλο. Τώρα ήταν πιο ώριμος και μπορούσε να εξελίξει την τεχνική. Δύσκολο να περιγράψει πώς προχώρησε. Χρειάστηκε γερά νεύρα,  ισχυρή αυτοσυγκέντρωση, απεριόριστη δύναμη θέλησης, ακλόνητη πίστη στο εφικτό του στόχου, τερατώδη ψυχραιμία,  ατέλειωτο αριθμό  επαναλήψεων και άφθονο χρόνο.

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2013

Φούγκα για δύο ασύμμετρες φωνές... φροντιστήριο: μια άλλη όψη







































Από τη Νίκη απόμεινε μια τρυφερή ανάμνηση κι ένα ποίημα αμύθητης συναισθηματικής , αν και   αμφίβολης καλλιτεχνικής αξίας. 
Η μοίρα των νεανικών ερώτων!

Όχι πως δεν θα μπορούσε  να την αποζητήσει, μα ήταν στην ηλικία που η ζωή έτρεχε με χίλια και τι να πρωτοπρολάβει  κανείς. Άσε που το συγκεκριμένο καλοκαίρι αναλώθηκε με γερές κόντρες στο σπίτι  για το θέμα του φροντιστηρίου. Για τον Μιχαλιό η εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο ήταν υπόθεση αποκλειστικά δική του και των βιβλίων του.  Δεν είχε ανάγκη από ενδιάμεσους.

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Φούγκα για δύο ασύμμετρες φωνές... το φίλημα


Νικηφόρος Λύτρας: το φίλημα




































Όταν κρύφτηκε και το τελευταίο ίχνος του δίσκου μέσα στην θάλασσα, γύρισε και την φίλησε. Τον ξετρέλαινε η ιδέα ότι το απαγορευμένο που, κάτω από ομαλές συνθήκες, θα μπορούσε να συμβεί σε μια απόμερη σκοτεινή γωνιά,  βιαστικά και αγχωμένα, με την αγωνία να πιαστούν στα πράσα, τώρα γινόταν κάτω από το φως της μέρας με την άνεση ανθρώπων που όλος ο χρόνος ήταν δικός τους και με τη βεβαιότητα πως κανένα αδιάκριτο μάτι δεν καραδοκούσε. 
Ζήτω η δικτατορία!

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013

Φούγκα για δύο ασύμμετρες φωνές... ένα ξεχωριστό ηλιοβασίλεμα







Στο δρόμο της επιστροφής ο νους του πλημμύρισε χρώματα.
Ναι, ήταν δεκαεφτά χρόνων.
Ναι, ήταν το ομορφότερο ηλιοβασίλεμα της ζωής του.

Ο Μιχαλιός δεν ήταν ανυποψίαστος για όσα συνέβαιναν εκείνη την ταραγμένη εποχή στη χώρα. Η πιθανότητα ενός βασιλικού πραξικοπήματος άγγιζε τη βεβαιότητα όσο οι διαδηλώσεις και τα επεισόδια βίας  έπαιρναν ανεξέλεγκτη μορφή. Είχε αποκτήσει από πολύ νωρίς την ικανότητα να διαβάζει πίσω από τις γραμμές των εφημερίδων. Μα, όπως οι περισσότεροι, πιάστηκε στον ύπνο όταν οι συνταγματάρχες κατέβασαν τα τανκς στο Σύνταγμα.